Miž dvoma svitamy

Ja tut. Ne sam. Ja v'їxav u žyttja
Ne na baskim, ale bodaj na koni.
Atlantyka mij szljax do vorottja
Nadovgo zaxovala u bezdonni.

Ja tam buv sered bezliczi oblycz -
Koly pryєmnyx, a koly - nijakyx.
Ja tam griszyv, vszanovujuczy kytcz
Jak formu vyžyvannja u kloakax.

Teper ja tam ne є. Nemov i ne bulo
Mene nikoly u šodennim dzvoni
Svjatogo... Bože mylý, jak ž jogo?..
Jak szvydko pam'jatj tamosznja xolone!

Teper ja tut. Sljozamy unoczi
Pryxodjatj sny, i czužynecjka mova,
Nemov toj tatj nezrymo kraduczysj,
Mene vže zodjagla ú svoї okovy.

Czy tut, czy tam... Nadovgo? Nazavždy?
Ja zalyszav mij kraj, i vin prošavsja
Blagoslovennjam poszepky: "Idy";
I zovsim vže neczutno: "Povertajsja".

Dmytrij Kublycjký 31/07/2003